เหนื่อยจิงๆเลย

 

ทั้งที่จะไม่ยืดติดอยู่แล้วเชียวสุดท้ายก็มีเรื่องจนได้

 

น้ำตาที่ไม่ได้ไหลมานาน มันก็ไหลออกมาอีกครั้งหนึ่ง

แต่ไม่ใช่เพราะเรื่องเก่าหรอกนะ

มันเป็นเรื่องที่ไม่น่าจะเกิดขึ้นเลย ทำตัวเองแท้เลยเรา

ที่มันไหลมาอีกครั้ง อาจเป็นเพราะ

ในความรู้สึกบางอย่างมันไม่สามารถ เอ๋ยออกมาเป็นถ้อยคำได้

มันจึงระบายออกมาเป็น น้ำตา

 

ตอนนี้อยู่ที่ตัวเราแล้วล่ะว่า จะเดินไปทางไหน

จะเอาไงดีนะ จะชน หรือ อ้อม ดีนะ

 

ช่วงนี้เลย กินไม่ค่อยได้ นอนไม่ค่อยหลับ

เหนื่อยจังเลย ร่างกายอยากพักผ่อน แต่จิตใจมันไม่ยอม

 

ขอบคุณนะสำหรับความรู้สึกแบบนี้นะ

 

เวลาผ่านไป ความรู้สึกนี้อาจเบาบางลงก็เป็นไปได้

 

ขอโทษนะ เวลา

มีความทุกข์เราก็ให้นายช่วยให้เดินเร็วขึ้น

มีความสุขเราก็โทษนายที่เดินเร็ว

ถ้าเรารู้จักนายดีกว่าดี

เราอาจจะอยู่กับนายในปัจจุบัน โดยไม่โทษนายเลยก็ได้

 

ขอโทษนะ เวลา

 

 

 

 

Dear all,

 

i have thought a lot of things for few weeks.

i wonder that is this all i want in my whole life?

 

i've got a job to do, studied in Master degree, had a car.

what happen next if i get everything?

 

have you ever thought about this?

 

i always do what my mom wants me to do.

something i don't want to do but i have to.

this is the way i show her i love her?

i have tried my best but i want to find something else.

 

to be myself

to be happy

to be a good girl

 

but ...

 

 

 

วันนี้รู้สึกอยากระบายอย่างแรง

 

อารมณ์เสียแต่เช้าเลย ทั้งที่ไม่น่าจะเป็นเลย

อุตสาห์ออกจากบ้านแต่เช้า รถมาติดที่แยกดินแดงไปชั่วโมง

แยกรามคำแหงอีก 15 นาที(คิดเล็กคิดน้อยไปหรือป่าวนะ)

 

พอหลุดมาได้เยียบคันเร่งมิดเลย สุดท้ายก็ไม่ทันซะอีก

เซ้งอย่างแรง มาถึงที่ทำงานไม่มีที่จอดรถอีก ไปจอดไว้ซะไกลเลย

แต่สวรรค์มีตา สายๆ หน้า office ที่จอดรถว่าง เลยรีบวิ่ง ร้อยเมตร

ไปเอารถมาจอด วันนี้ก็มีอะไรดีๆเกิดขึ้นในชีวิต

 

แต่เมื่อตะกี่ตอนที่กะลังพิมพ์อยู่นี้ มีพวกมือดีมากรีดรถ

นิสัย ... จิงๆเลย คนมีรถเหนือมกันก็น่าจะรู้นะว่า ถ้ามีคนมาทำแบบนี้จะรู้สึกยังไงนะ

เมง พ่อแม่ไม่สั่งสอนเลย ขอด่าหน่อยเถอะ

 

แค่ผ่านไปครึ่งวันนะเนี้ย

 

ช่วงบ่ายก็อย่างมีอะไรที่มากวนประสาทอีกแล้วกัน

ไท่งันระเบิดแน่

 

เป็น f**k day จิงเลย

 

 

 

 

 

 

เมื่อไม่นานมานี้ก็เพิ่งจะเจ็บปวดกับการตัดสินใจที่ผิดพลาดครั้งใหญ่ในชีวิต จนเกือบหาทางออกไม่ได้แต่ก็ผ่านพ้นมาจนได้

แต่ถึงยังไงความผิดครั้งนั้นมันก็ยังติดตัวไปจนตายนั้นแหล่ะนะ

 

 

จนเมื่อเร็วๆนี้ ได้มีโอกาสรู้จักคนหนึ่ง เมื่อได้คุยกะเค้าก็รู้สึกดีนะ แต่ไม่รู้ว่าเค้ารู้สึกอย่างเดียวกับเราหรือป่าวนะ

ไม่รู้ว่าความรู้สึกนี้มันเรียกว่าอะไร แต่คิดว่าอาจจะเป็นแค่เพียงความเหงาก็ได้นะ

 

จะบอกว่าช่วงนี้เหงาไหม ก็ไม่เชิงนะ เริ่มงานใหม่ เจอเพื่อนใหม่ๆ ทำให้ลืมความเหงาและความเศร้าไปได้บ้าง

แต่ช่วงนี้ไม่รู้เป็นไงนึกถึงแต่ความหลังซะนี้ เป็นเพราะอากาศเป็นใจด้วยหรือป่าวนะ แต่ไม่ถึงกับร้องไห้หรอกนะ

 

น้ำตามันก็ไม่ได้ไหลมาซักพักแล้วตั้งแต่เกิดเรื่องขึ้น ตอนนี้ก็กำลังพยายามมีความสุขกับปัจจุบันอยู่

ยังมีคนที่เป็นห่วงเราอีกมากมายเลย เพราะฉนั้นเราก็ต้องสู้ต่อไปเพื่อคนเหล่านั้นด้วยเนอะ

 

วันเสาร์ที่จะถึงจะไปเที่ยว คงมีอะไรสนุกๆมาเล่าให้ฟังแน่นอนเลย

 

มีความสุขกันทุกคนนะจ๊ะ